18-09-06

Verslaafd aan ‘The A-team’

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

 

 

Ik was een jaar of 8, een leeftijd waarop de meeste jongens gek zijn van auto’s, vliegtuigen, kranen en ander fijn tuig. Op een herfstavond kwam al dat lekkers in minder dan één minuut op het scherm: het begon met een helikopter waar soldaten uit sprongen, daarna volgden auto’s die gebouwen binnenreden, enorme bouwkranen en een jeep die over de kop ging. Het was de intro van … The A-Team.

 

Vanaf die dag was ik gebeten door de ‘The A-team’-microbe. Ik heb elke aflevering ondertussen al minstens vier keer gezien en blijf er tot op de dag van vandaag aan verslaafd.

 

Toen ik in het derde leerjaar van de basisschool zat, vertelde meester De Koninck op een ouderavond aan mijn ouders dat ik toch wel érg opging in het programma. Als voorbeeld haalde hij het carnavalsfeest aan: iedereen was verkleed als cowboy of indiaan, ik ging die dag door het leven als ‘Hannibal van The A-Team’, compleet met grijs geverfd haar, een nepsigaar en een persoonlijk tot mitrailleur omgebouwde siliconenspuit. Het was voor hem reden genoeg om mijn ouders de les te spellen. Gevolg: ik mocht niet meer naar ‘The A-team’ kijken!

 

Misschien is het daar misgelopen. Misschien komt het door het verbod om te kijken, dat ik er nog meer aan verslingerd ben geraakt. Ik ben immers stiekem blijven kijken (bij de buren, bij speelkameraadjes), en niet alleen naar de versie die op de TROS werd uitgezonden; ook de in het Frans gedubde versie op TF1 met een gezongen (!) intro kreeg mijn onvoorwaardelijke aandacht.

 

Dat ‘The A-team’ me is blijven achtervolgen, blijkt uit onderstaand onvolledig overzicht:

- ik was een van de eerste Vlamingen met een dvd-recorder met harde schijf, alleen maar om één programma voor het nageslacht te kunnen vereeuwigen.

- ik ben een tijd projectleider geweest in een ICT-bedrijf, in navolging van Hannibal Smith, de leider van … die bij velen nog steeds bekend staat van de uitspraak ‘I love it when a plan comes together’

- toen ik in een vorig leven een nieuwe ‘cluster’ moest oprichten in een bedrijf was het volgens de logica van het bedrijf logisch dat deze het volgnummer 18 zou krijgen aangezien er al 17 andere clusters waren. Ik ben het bij de directie gaan bepleiten om niet te spreken over ‘Cluster 18’ (de zoveelste op rij), maar wel over ‘Cluster A’ (de start van een nieuwe wending voor het bedrijf). De A komt van …  

- de ringtone op mijn gsm is nog steeds die van …

De commentaren zijn gesloten.