28-12-08

Verhofstadt IV, Dehaene III of toch Van Rompuy I?

martens

Vanmiddag wordt Wilfried Martens opnieuw op het paleis verwacht met zijn 'eindrapport' na een verkenningsopdracht van een week.

De grote vraag is: zal het rapport een naam bevatten van een toekomstige premier of niet? Van Rompuy wordt ondertussen uiteen getrokken binnen de CD&V omdat hij de laatste strohalm is om het premierschap binnen roomse kringen te houden.

Maar... Herman wil niet. Waarom zou Van Rompuy zijn relaxte job als kamervoorzitter opgeven voor een avontuur in een kamikaze-regering? Het is geweten dat je als kamervoorzitter gemakkelijk 100 jaar kunt worden. Kijk maar naar De Croo die zowat alle grote oorlogen als 'eerste burger' heeft meegemaakt.

Ook Jean-Luc ziet een scenario tot 2011 niet zitten. Tot 2009 wilde die de huidige politieke klasse wel eens laten zien hoe een land bestuurd wordt, maar twee-en-half jaar klooien met een bende ego's is ook voor het Brabantse trekpaard net iets van het goede te veel.

Waarom dan geen noodregering tot 2009?

De Franstaligen hebben momenteel een heilige schrik van de kiezer. Vooral MR en PS zijn er nog niet uit of ze de ander voldoende in de vernieling hebben gereden om nu al verkiezingen te kunnen winnen.
De CD&V durft al helemaal de strijd om de kiezer niet aan te gaan. Het premierschap, wat normaal voor een kanseliersbonus zorgt, is een garantie op achteruitgang in stemmenaantal.
Alleen Open VLD zag verkiezingen in 2009 zitten.

CD&V zat dus met een gigantisch probleem een week geleden: iedereen van de oppositie en de Open VLD steunde het scenario van vervroegde federale verkiezingen in 2009. Ook voor de publieke opinie en de pers was het duidelijk dat het land alleen door samenvallende verkiezingen in de toekomst periodes van politieke rust zou kunnen kennen.

De partij van Leterme speelde het echter geniaal door Jean-Luc als eerste naar voren te schuiven als kandidaat-premier, terwijl ze duivels goed wist dat die alleen een noodregering wilde leiden tot 2009. De VLD zou dus vervroegde verkiezingen kunnen krijgen, maar dan moesten ze er Jean-Luc bijnemen.
Dehaene die volgend jaar de strijd van 1999 met Verhofstadt opnieuw moet aandoen bij de Europese verkiezingen zou ongetwijfeld met een plus uit een noodregering komen ten koste van Verhofstadt. Dat konden de blauwe vrienden niet aanvaarden.
Dehaene en Martens deden er nog een schepje bovenop door de optie open te laten om de SP.a mee aan boord te trekken van een nieuwe regering, wat voor de blauwen overeenkomt met vloeken in de kerk.

Open VLD 'kon dus niet anders' dan gas terug nemen en het idee van samenvallende verkiezingen intrekken. Liever een zielloze regering die met haken en ogen aaneenhangt, zelfs tot 2011, dan Dehaene een hogere score zien halen dan Verhofstadt. Liever het kort gewin, dan een langetermijnvisie.

CD&V heeft dus een succesje geboekt door meesterlijk meer mist te spuiten, maar de hete aardappel ligt nu wel terug op het bord van de tjeven.

Dehaene wordt het niet. Van Rompuy wil niet. Leterme kan niet. De Crem & co kunnen al zeker niet.

Het contrast met juni 2007 kan niet groter zijn. Op dat ogenblik wilde iedereen premier worden na een verkiezingsmarathon die ook al presidentiële trekken had. Nu is niemand meer geïnteresseerd.
Het project dat iedere partij voor de verkiezingen had, was ambitieus, vooral dat van CD&V: zoveel miljard meer voor justitie, 5 minuten politieke moed, geen geknoei meer met begrotingen, goed bestuur, enz.  Nu blijft er van alle dure eden niets meer over.

De crisis gaat niet langer over een regeerstijl of een premier: de regio's staan tegenover elkaar, partijen vertrouwen elkaar niet meer en de politiek geïnspireerde instellingen zijn mede hierdoor besmet geraakt.

Wat nu nodig is, is een sterke regering. Laat het alsjeblief een noodregering zijn, omdat een paliatieve regering tot 2011 ons land voor decennia de dieperik in zal trekken.

Zorg eerst voor een duidelijke visie: wat gaan we doen de komende maanden? wat moet er prioritair behandeld worden en hoe pakken we dat aan?

Zorg dan voor een heldere structuur: laat vanaf 2009 de verkiezingen samenvallen zodat er periodes van stabiliteit kunnen aanbreken na de zomer van 2009.

En zorg dan pas voor de postjes.

Bij gebrek aan een consensus over de eerste twee cruciale stappen, is men dan maar met de postjes begonnen.

Het politieke stratego-spel heeft al verschillende verkenners gehad die op een bom zijn gelopen op zoek naar de vlag. Of Martens zal lukken valt erg te betwijfelen. Het moeras waarin hij zijn verkenningsopdracht moest uitvoeren stinkte naar zwavel.

Niet moeilijk dus dat er nu niemand zich geroepen voelt premier te worden en als vijfkoppige draak het land te besturen, althans wat ervan overblijft.


14:23 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: actueel |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.