31-07-12

Di 17 juli 2012 - Creatief & culinair in Cordes

 

reisverslagen

 

Onze dagindeling staat volledig in het teken van de marché nocturne in Cordes-sur-Ciel. Aangezien we ons daar copieus zullen laten gaan, is de lunch redelijk sober. Omdat we Cordes nog niet bezocht hebben, roosteren we het in de namiddag in zodat de voormiddag volledig vrij blijft voor eindeloos gespetter in het zwembad, reikhalzend lezen in een roman van Stefan Brijs wachtend op de eindelijke start van het verhaal en gericht degusteren in de nabije omgeving van de gite.

 

Bij het eerste domein, Château Moussens in Cestayrols, ontbreekt het de gastvrouw niet aan enthousiasme. Ze zou perfect passen op een of ander kooptelevisiekanaal. Elke wijn is volgens haar top, en ook de Guide Hachette prijst haar beste rode wijn, maar ik neem er toch geen karton van mee, wegens ‘te specifiek’ van smaak. Met dit soort wijnen kun je slechts een kleine groep wijnliefhebbers plezieren.

 

Geheel anders verloopt de proeverij op domein Laubarel in Gaillac. De kleine, bescheiden wijnboer weet hoe dan ook van aanpakken tijdens een degustatie. Hij heeft zijn verhaal op punt en het klopt van begin tot einde. Hij heeft twee soorten wijnen: wijnen voor dagelijks gebruik (lees: nu te drinken) en wijnen die nog 10 tot 15 jaar kunnen hebben (lees: best karaferen voor je er nu aan begint).

 

Heel bijzonder is zijn variant van de Duitse ijswijn. Pas in december plukt hij de druiven om er vervolgens godendrank van te maken die gerust nog een eeuwigheid in je kelder kan liggen, eigen aan goden trouwens.

 

Na de late lunch zetten we koers naar Cordes-sur-Ciel. Daar waar Rocamadour nog enigszins op een shopping center gelijkt in het eerste deel van de stad, is Cordes de plek bij uitstek voor de creatievelingen. Om de twee huizen heb je er ateliers waar artiesten van allerlei pluimage hun beste kunnen live tentoonspreiden en waar je het resultaat van hun gelas, gebatik en geverf kunt kopen.

 

Cordes is als twaalfde- en dertiende-eeuws bastidedorpje een lust voor elk fotografiegevoelig oog. Je zou voortdurend kunnen rondklikken, telkens weer tref je een unieke plek in het dorpje: prachtige bomenrijen, originele vakwerkhuizen en brocantwinkels met oude landkaarten en zelfs lito’s van de eerste koning Albert die ons land op koninklijk vlak arm was.

 

Zoals gezegd is onze volledige dag geënt op de marché nocturne. Volgens de aankondigingspapieren start die om 18 uur. Omstreeks half 6 zoeken we ons een mooi plekje uit in de schaduw. Het mag wel want de Franse Frank Deboosere zal vanavond met enige zekerheid kunnen melden dat het vandaag tot 28 graden was in de Gaillac. Toch iets waar die mannen goed in zijn, terugkijken op het weer van de dag.

 

Om 17.30 uur is er echter nog maar weinig beweging op het marktplein. Er staan al redelijk wat standjes en de banken staan er ook al, maar op de beloofde producteurs is het nog even wachten.  Het weerhoudt ons niet om alvast ons tafellaken open te spreiden en hiermee een stille hint te geven. Iets na zessen rijden de boertjes het plein op, duwen ze hun koeltoog in het elektriciteitsnetwerk van Cordes en verzamelen ze hun vergane wijnranken die het beste bbc-resultaat geven ter wereld.

 

Rond half 7 duiken ook de Nederlandse buren op die we hadden warm gemaakt voor deze unieke avond. Ook zij hebben, op ons aanraden, hun eigen bestek en borden meegebracht.

 

De avond verloopt zoals op elke marché nocturne, alles komt traag op gang maar tegen een uur of 8 zit het marktplein stampvol en wordt de sfeer er danig ingezongen door een lokale Idool-laureaat. Beginnen met een bordje eendenproducten, gevolgd door heerlijke groentjes, een bordje linzen, sappige worst en tot slot een dessertpalet om u tegen te zeggen, begeleid door de beste wijn uit de regio Cordes.

 

De wijnboer waar we zondag onze betaalproblemen hadden omdat hij nog niet over een kaartlezer beschikte, herkent me omdat we redelijk dicht bij zijn kraam zitten. De hele avond al hebben we onze wijn bij hem gekocht, maar zijn nonchalante zelve had er geen ogenblik aandacht voor. Tot het moment dat onze blikken kruisen. Hij grijpt een fles dessertwijn vantussen de koelementen en komt prompt naar onze tafel (heerlijke Franse lach).

 

“Dit moet je proeven”, zegt hij tegen onze Nederlandse vrienden. Ze zijn overtuigd. Dit soort avonden zijn het echte Frankrijk dat hen nog lang zal bijblijven. 

08:10 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: reisverslagen |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.