06-04-13

Ma 1 april 2013 - Het is all-inclusive wat de klok slaat

reisverslagen

Het is 10.45 uur wanneer we voor het eerst opnieuw aanspreekbaar zijn voor onze Turkse medebroeders.

We zijn net te laat voor het ontbijt en nog iets te vroeg voor de brunch. We trekken dan maar op expeditie in het park rond het hotel. Verschillende zwembaden, waterglijbanen,  eet- en drankplekken, een minigolfterrein, tennisbanen, een eigen strand, ja Aqua Fantasy heeft alles wat een all-inclusivehotel nodig heeft en dan is het aanliggende Aqua Park nog niet eens open, naar verluidt "het grootste waterpretpark van Europa". Gek, ik wist niet eens dat Turkije tot Europa behoort.

Akkoord, het is uitkijken op beton nadat je je bord selectief hebt volgeladen aan het veel te uitgebreide buffet, maar de temperatuur is vroegzomers en de zon die onze brunch inkleurt zorgt voor de nodige vitamine C. Meer is er niet nodig momenteel.

Na de brunch is het luilekkertijd aan het zwembad met all-inclusive-ijsjes, all-inclusive-wijn en all-inclusive-fris.

Omdat decadent luieren zijn grenzen heeft, besluiten we ons sportieve kunnen te demonstreren op de minigolfbanen. Toch vermogen we onszelf niet te veel te belasten. Gelukkig is er vlakbij een bar waar rond die tijd allerhande zoete lokale lekkernijen worden aangerukt. Met een glas wijn en een ruisende zee op de achtergrond hoeft zo'n zonovergoten terras niet eens topless bediening te hebben om het adjectief uitmuntend te krijgen.

Vlak voor etenstijd (want ja, je moet wat natuurlijk in zo'n all-inclusive) trekken we naar de vloedlijn. Finn zit volledig in lente-outfit zodat we mooie foto's kunnen trekken voor de uitnodiging van zijn lentefeest. Dat is echter buiten de zon gerekend. Niet dat hij pal in de zon moet kijken van de fotograaf van dienst, maar zelfs gewoon nog maar de ogen open houden is blijkbaar al een onoverkomelijke opdracht bij de vele weerkaatsingen van de Turkse zon die de laatste zonnestralen op het strand smijt.

Onverricht ter zake blazen we de aftocht en zoeken we het laatste zonneterras van de dag op voor we ons te goed doen aan het dinerbuffet.

Het slaaptekort van de voorbije dagen vreet duidelijk aan de mannen van het gezin. Iets na achten duiken ze hun bed in voor bijna 12 uur. Het is dan ook uitputtend, niets doen.

17:04 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: reisverslagen |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.