16-04-14

Ma 7 april - Napels in coma

reisverslagen

Vandaag meren we pas om 13 uur aan in Napels.

Op zee zijn de temperaturen minder Italiaans dan op het vasteland. Toch weerhoudt dat Els en de kinderen niet om al in de voormiddag het bubbelbad in te duiken. Ook de waterglijbaan en het voetbalveld worden grondig uitgetest door de kinderen, terwijl we een glas bubbels nuttigen op deck 14.

Na een gezonde lunch willen we de Vesuvius aandoen. Een gebrek aan voorbereiding, het ontbreken van een deftige toeristische dienst en een falende 3G zorgen ervoor dat we niet het minste idee hebben hoe we tot de vulkaan moeten geraken. We proberen in de binnenstad aanknopingspunten te vinden om alvast vervoer te regelen, maar tevergeefs.

Tien jaar geleden waren we ook al eens in Napels, zonder de kinderen uiteraard. Op dat moment staakten de vuilnismannen voor de derde week op rij. Napels stonk dat het een vuile lust was. Het afval lag letterlijk in sommige straten en steegjes een verdieping hoog opgestapeld.

Vandaag is er geen sprake van een staking, maar of Napels er nu beter uitziet dan 10 jaar geleden? Overal zie je graffiti, staan vuilnisbakken midden op straat, is er een overaanbod aan straathonden en duiven, geuren de straten naar urine en rijden carabinieri's af en aan met veel getoeter maar zonder enig resultaat. Napels heeft prachtige historische gebouwen en er valt zeker iets met de stad te doen, maar dan moeten de Napolitanen dringend een stamp onder hun kont krijgen. Zelden hebben we een volkje meegemaakt dat zo weinig eer en trots over zijn stad heeft. Zelfs straatmuzikanten die doorgaans voor de couleur locale zorgen en moeten leven van hun enthousiasme, spelen er op automatische piloot op violen die in geen jaren werden gestemd.

Napels zien en sterven, zo luidt de leuze. Wel, in Napels lijkt iedereen in een honderdjarige slaap verloren.

Dat wordt eens te meer duidelijk bij een bezoek aan het Castel Nuovo, de prachtige burcht die je reeds van ver verwelkomt in Napels, maar compleet aan haar lot is overgelaten. De burcht huisvest naast een pak lokaal ongeïnspireerd overheidspersoneel heel wat Napolitaanse 'kunstschatten'.

Met vieren zitten ze te vegeteren wanneer we onze ticketjes kopen: een oudere man die instaat voor de toegangskaartjes en drie anderen die niet eens opkijken als we binnen komen. Aan de muren hangen vergeelde affiches van activiteiten die al maanden geleden plaatsvonden.

Vier ambtenaren om een tiental toegangskaartjes per uur uit te reiken, in combinatie met een overpopulatie aan zaalwachters die malafide bezoekers op andere ideeën moeten brengen wanneer die hun frustratie over hun museumbezoek willen botvieren op de schilderwerken, zorgen ervoor dat het museum niet anders dan verlieslatend kan zijn.

Qua kunst stelt het museum niets voor. Gisteren op de rommelmarkt van Genua lagen er veel interessantere werkjes dan wat er hier tegen de muren hangt. Toch zie je overal tv-schermen met bewakingsbeelden. Waarom toch? Flikker al die kaders er gewoon uit en geef het museum een andere bestemming.

In een van de zalen wordt er ook modern geklieder tentoon gesteld. Een ingedommelde  zaalwachtster op een plooistoel merkt de komst van 4 speciaal uit Zoersel over gekomen bezoekers niet op. De schilderwerkjes hangen tegen gyproc-muurtjes die meer gaten dan kaas zijn. Alle bevestigingsgaatjes van de kaders van vorige tentoonstellingen zijn nog aanwezig, grote beschadigingen zijn zorgvuldig met afplaktape gecamoufleerd.

Op een andere plek zie je een vergrote foto van een timpaan met rode en groene vlekken. Er vlak voor staat een statiefje waaraan een kartonnen (!) 3D-brilletje met een metalen (!) ketting is vastgemaakt. Mocht de zaal voldoende verlicht zijn, dan zou je het timpaan dat zich aan de buitenkant van het kasteel boven de toegangspoort bevindt in 3D kunnen bekijken. Door het gebrekkige licht zie je er echter niets van en waarom zou je iets met een 3D-bril willen bekijken als het origineel aan de buitenkant van het kasteel in 3D hangt? Compleet nutteloos dus.

Jongens, stop er gewoon mee.

Zelfs de kamerjongens op de cruise die voortdurend met een Nilfisk in de weer zijn, of op de meest onmogelijke uren met poetsdoeken de trapleuningen een beurt geven, halen meer arbeidsvreugde uit hun job.

Napels laat je dus best aan je voorbij gaan als je de komende jaren nog eens een citytripje Italië plant.

In navolging van mijn drie dierbaarsten duik ik ter ontspanning het bubbelbad in. De temperatuur is ondertussen vlot richting 25 graden geklommen. De volgende reeks cocktails van de kaart doen het Napolitaanse onheil al snel vergeten.

14:01 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: reisverslagen |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.