11-08-15

Di 4 aug 2015 - Bwaaaaaaaaah!

v5rlcs9a7lrcq4v7nd67uqvue2jvdbug3rkj7orfah65ndtvf.jpeg

Futuroscope werd opgericht in de buurt van Poitiers. Het pretpark ligt op een twintig minuten van ons kasteeltje en staat op de shortlist van de kinderen.

Al van op grote afstand vallen de imposante gebouwen en constructies op die het park typeren. Het gegil dat je doorgaans op achtbanen hoort, heb je hier niet.

Futuroscope is dan ook een ander soort pretpark. Elke attractie, met uitzondering van de kinderwereld, is indoor, wat het pretpark veel minder afhankelijk maakt van het weer. De meeste attracties zijn 3D- of 4D-avonturen die je in een fantasiewereld werpen, zoals de wereld van Le petit prince of een wilde achtervolging in een stad in de toekomst. Op andere momenten koers je op een racecircuit of door smalle straatjes in een Frans dorpje. Ook al weet je dat je naar een scherm zit te kijken, je plakt geregeld tegen de rugleuning van je stoel en Lars wordt er zelfs misselijk van. 

Het is het best georganiseerde park dat ik al bezocht heb. Zitplaatsen in attracties worden zo optimaal mogelijk benut, dankzij de medewerkers die bezoekers erop aanspreken en goed weten waar ze mee bezig zijn. Bij het begin van elke attractie staat de wachttijd digitaal aangegeven en op verschillende plaatsen staan er overzichtsborden van het park met de wachttijden, zodat je de snelste keuze kunt maken. Via een app hou je alle wachttijden in de gaten en zie je ook hoelang je in elke attractie bezig bent en bij de meeste attracties is er een free WiFi-zone.

In de wachtrij van de attracties zijn er meestal ook zoethoudertjes voorzien om het wachten zo aangenaam mogelijk te houden, van projecties op een bewegende waterwand, en bewegende constructies aan het plafond, over een hink-stap-spel, tot zelfs een volledig konijnenmuseum bij de Lapins Cretins

Wachten wordt op die manier een belevenis. Het mag wel, want wachttijden van 30 minuten en meer zijn meer regel dan uitzondering. 

Om de kosten een beetje te drukken heeft Belinda sandwiches gemaakt. Die verorberen we in de wachtrijen om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. Ook al is het park open tot middernacht, het zal niet mogelijk zijn om alle attracties te bezoeken. 

Het is weer gruwelijk warm vandaag. De waterkraantjes die her en der verspreid staan in het park zijn meer dan welkom om de nodige verfrissing te brengen. Ook dat heb ik nog in geen enkel park meegemaakt. 

Pas tijdens de show van illusionist Bertran Lotth valt het me op hoe groot de gebouwen van de attracties zijn. Het aantal zitjes in iMagic moet niet onderdoen voor de Warande in Turnhout. En toch zijn ook hier alle zitjes in geen tijd optimaal bezet. 

Maar goed ook dat Bertran wat ruimte heeft voor zijn show, want de illusies die hij uit zijn mouw schudt zijn redelijk straf, hij aarzelt ook niet om net iets spectaculairder dan zijn collega's uit de hoek te komen. Samen met zijn assistente kleedt hij een grote kooi aan met een ondoorzichtig doek. De kooi wordt rond gedraaid door de assistente en even later trekt hij samen met zijn assistente de doeken open zodat de volledige scène door het doek wordt ingenomen. Wanneer het doek naar beneden valt, staat er een helikopter in de kooi, de wieken tot in de côté cour en de côté jardin. En dat in slechts enkele seconden. Onwaarschijnlijk. Later in de show doet hij de truc min of meer opnieuw maar dan zonder doek. Geen twee tellen later staat er een sportvliegtuigje op de scène. 

The Raving Rabbits, een animatiereeks op Nickelodeon, is tot vandaag voor mij onbekend terrein. Destructieve ADHD-konijnen die de wereld danig op z'n kop zetten en ergerlijk veel lawaai maken, is niet direct my cup of tea. Een constante eigenlijk bij al die Nickelodeon-figuurtjes: ze zijn luid, hyperkinetisch en slecht gedubd.

Nu, veel gedub hebben die lapins cretins niet nodig. Verbaal komen ze niet verder dan 'Bwaaaaaaaaaaa!' Een universele kreet blijkbaar om de totale ondergang aan te kondigen.

Hoe dwaas ook, de kinderen willen ondanks de wachttijd van meer dan een uur toch de konijnen zien. Ook Robbe, bijna klaar voor het secundair onderwijs, is fan, waarschijnlijk zelfs de grootste van de vijf.

Na een dikke 50 minuten mogen we binnen ... verder aanschuiven. We schuifelen verder door een konijnenmuseum met parodieën op grote kunstwerken met de Rabbits in de hoofdrol. Even later staan we met z'n zevenen voor een camera te roepen, wat best een leuke foto oplevert van ons gezinnetje. 

Eindelijk is het aan ons. We gaan klaar staan voor een wc-deur en stappen binnen in de wereld van de konijnen. Drie wagentjes staan klaar, en zoals bij ongeveer elke attractie zetten we ook hier onze 3D-bril op. De Rabbits laten een wasmachine ontploffen en schieten hierdoor terug in de tijd. De wagentjes schuiven langs verschillende taferelen uit de geschiedenis en ver daarvoor. De wasmachine ploft neer in de ijstijd, bij de Grieken, bij de indianen en zelfs bij Beethoven op z'n piano. De scènes zijn hectisch maar verschrikkelijk grappig. 

Na de tweede scène loopt het mis: de wagentjes blijven staan. In Jurassic Park zou een mens hier zenuwachtig van worden, voor hetzelfde geld zit er even later een T-rex op het dak van je Land Rover te beuken. Hier is het gewoon wachten op de technieker van dienst. Eerder vandaag was La machine à voyager dans le temps ook al een tijdje buiten gebruik door technische problemen. De attractie is een van de nieuwste van het park en heeft blijkbaar last van kinderziekten.

Het licht in de tunnel gaat aan. De magie lost op. De sensoren worden zichtbaar. De bordkartonnen enscenering ook. 

Het valt me op dat het laatste wagentje waar Rune en Finn inzitten nog deels in de tunnel staat waardoor ze de laatste scène maar gedeeltelijk konden zien. Wanneer de technieker komt vertellen dat het nog een kwartier zal duren, wijs ik hem op de situatie en vraag ik hem of we de attractie opnieuw kunnen doen na afloop.

Hij ziet hier geen graten in en zal zijn collega verwittigen. Bij aankomst is echter niemand op de hoogte. Toch maakt ook de eerste de beste collega die ik hierover aanspreek er geen probleem van om ons nog een keer de rit te laten maken. Omdat de Rabbits zo druk door de scènes schieten, zie je een tweede keer heel wat dingen die je tijdens een eerste rit niet zijn opgevallen. Geluk bij een ongeluk dus dat we met een technische panne zaten.

Ons laatste wapenfeit is de klank- en lichtshow op het water. In een grote arena, gebouwd rond een enorme waterpartij, zitten we ons met duizenden te vergapen op het spektakel. 

Grote muren van water worden uit het wateroppervlakte gespuwd. Hierop komen metershoge grote projecties tot leven die een verhaal van goed en kwaad vertellen. Dansende en musicerende kikkers, redelijk fout uitgedoste mannelijke vlinderfiguren en militaristisch ogende slechteriken die begeleid worden door vuurkolommen die hoog boven het water een zuilengalerij van vuur vormen.

Zeer indrukwekkend allemaal. Als kers op de taart volgt er nog een vuurwerk van een tweetal minuten dat volledig synchroon loopt met de muziek. Prachtig gewoon. En om 23 uur begint gewoon nog eens dezelfde show voor de nachtmensen en voor iedereen die er niet genoeg van kon krijgen.  

Futuroscope is niet goedkoop. 42 euro voor een volwassene en 35 euro per kind. Tel daarbij nog eens 7 euro voor de parking en je bent een kleine citytrip kwijt op een dag. Het park is anderzijds een absolute must om te doen als je in de buurt bent. Trek er een volledige dag, inclusief de avond voor uit. Het is een totaalervaring die je minstens een keer in je leven moet beleven. 

00:34 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Tags: reisverslagen |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.