Weblog Tom Sleeuwaert

2 januari 2007. De nieuwe gemeenteraad wordt geïnstalleerd. Het is een mix van ervaring en nieuwe gezichten. Vooral de nieuwe gezichten hebben vrienden en familie meegebracht naar het Koetshuis om de eedaflegging te kunnen meemaken. Het is dan ook gezellig druk in de tribunes en de vestiaire van de raadszaal.

De hele avond is een aaneenrijging van fotomomenten en expressief voorgelezen procedures en wetsartikels. Dat hoort er nu eenmaal bij. Veel politiek nieuws valt er niet te rapen. Of toch?

Na de installatie van de gemeenteraad neemt Stan Bartholomeussen van de VLD onverwacht het woord. Hij engageert zich om samen met de andere VLD-raadsleden een zogenaamd ‘schaduwcollege’ te vormen. “Zes jaar lang zal elke VLD-mandataris een schepen binnen het college kritisch volgen. Samen zullen we constructief oppositie voeren”.

Da’s knap, maak ik me de bedenking. Een dergelijk engagement getuigt van een overtuigde interesse en een wil om te wegen op de politieke besluitvorming in Zoersel. Persoonlijk ben ik al jaren overtuigd van het nut van een degelijke oppositie die inhoudelijk weegt op de meerderheid. Het houdt de meerderheid alert en zorgt ervoor dat er een bredere basis ontstaat voor politieke keuzes.

De Zoerselse politiek draait eindelijk een nieuwe straat in. Gedaan met een stijl van oppositievoeren die gelijk staat met het ongecontroleerd projectielen afvuren in de hoop mensen persoonlijk te raken, gedaan met op alle slakken zout leggen ook al raakt het ‘alternatief’ kant noch wal, gedaan ook met het al dan niet bewust desinformeren van de bevolking in propaganda.

Ongeveer één maand later ben ik niet overtuigd van de constructieve rol die de VLD als oppositie wil spelen.  

-          Nog voor de nieuwe bewindsploeg ook maar één beleidsdaad kan stellen, worden de toekomstige schepenen beschimpt in de decembereditie van de Burgerkrant van de VLD: ze worden ‘te licht bevonden’, ze zullen ‘geen potten breken’, enz.

-          Op de gemeenteraad van 22 januari en in de daaropvolgende nieuwsbrief wordt door de VLD bewust aan desinformatie gedaan over de site Halle-Velden, terwijl men zeer goed weet dat de vernoeming van deze site in het RUP enkel om juridische redenen moet gebeuren om aan te geven dat Halle-Velden niet langer als site in aanmerking komt voor het aanbieden van betaalbare bouwkavels en woningen.

-          Bovendien komt de fractie schijnconstructief over door de meerderheid ‘de hand te reiken’ door een verdaging te vragen van de stemming over het RUP, zodat ze hun ‘provinciale  contacten’ kunnen raadplegen. Wanneer de meerderheid hier niet op ingaat, betoogt de VLD dat de meerderheid de uitgestoken hand niet wil aanvaarden, terwijl niet de meerderheid maar wel de VLD in gebreke is gebleven door zich niet vooraf provinciaal te laten inlichten. De discussie ontlokt tijdens de gemeenteraad bij een VLD’er zelfs de uitspraak dat het niet de taak is van de oppositie om de gemeenteraad voor te bereiden.

-          Tot slot stoort me de stijl in de elektronische nieuwsbrieven van de VLD tot nu toe. Met tijden grenst deze aan het taalgebruik en de ongenuanceerdheid van de propaganda van de eeuwige oppositiepartij.

Het geeft overigens te kennen dat het VB openlijk tijdens een gemeenteraad in discussie treedt met de VLD en hen een inconsequente houding aanwrijft. Ongetwijfeld voelt het VB zich bedreigd op het terrein waar het al jarenlang numero uno is.

Ik hoop dan ook terecht, vanuit mijn overtuiging dat iedereen belang heeft bij een constructieve oppositiepartij, dat de VLD zijn engagement hard maakt en mee zal wegen op de meerderheid.

Bovenstaande beschouwingen zijn immers zeer constructief bedoeld.

Uit Het grote buurtonderzoek van Het Nieuwsblad bleek dat de Zoerselaar overwegend tevreden is over het gevoerde beleid. Het is opvallend dat vooral de domeinen waar de schepenen van SP.a, spirit en Groen! bevoegd voor waren zeer hoog scoren. Wat ons ook opviel is dat de volledige top-5 van de prioriteiten waar de Zoerselse kiezer voor gaat overeenkomt met de kernpunten uit het GPS-programma:

1 Leefkwaliteit verhogen

2 Degelijke en veilige wegen, fiets- en voetpaden

3 Klantvriendelijke loketdiensten

4 Zorg voor jong en oud

5 Betaalbare woningen

Thema’s waar de Zoerselaar veel minder van wakker ligt (althans volgens de peiling van Het Nieuwsblad) zijn meer blauw op straat, de migrantenproblematiek en het plaatsen van camera’s op openbare plaatsen.

Ik vind dit niet verwonderlijk: Zoersel is geen onveilige gemeente met grote samenlevingsproblemen, wat sommigen ook blijven beweren. Het is goed en aangenaam wonen in Zoersel. Uiteraard kan het altijd beter en daar moeten we voor blijven gaan.

Er staan wat mij betreft nog heel wat uitdagingen op de plank:

- betaalbare woningen voor jonge gezinnen

- een volwaardige loketdienst in elke deelgemeente (zeker Halle hinkt daar achterop)

- een flexibele kinderopvang in elke deelgemeente

- enkele degelijk uitgeruste vergaderlokalen voor verenigingen

- enz.

8 oktober is dan ook een cruciale dag voor GPS en de Zoerselse politiek. Elke stem telt. Mobiliseer dus vrienden, familie, kennissen en buren en vraag hen te kijken naar wat echt belangrijk is: een degelijk en evenwichtig beleid dat gerealiseerd wordt door mensen die hun verantwoordelijkheid willen nemen.

De campagnes van de verschillende partijen zitten er bijna op. Een moment om terug te blikken op de meest opvallende campagnefeiten.

Het was wel even schrikken toen ik op een zomerse zaterdagmorgen naar mijn ouders fietste: metersgroot dook een lachende Katrien voor me op. “27 doorZETters” stond onderaan de affiche. De boodschap ontging me eerst tot ik verder fietste en omkeek: op de achterkant van het bord stonden dicht bij elkaar geprakt een vijftiental kandidaten van CD&V/N-VA. Het was drummen nu ook de ex-VLD’ers, de ex-ZTD’ers en de kandidaten van de N-VA erbij moesten staan. Iedereen wees naar het Z-logo. Ik vroeg me af of bij sommigen het H-logo niet beter zou staan. ’t Was maar een bedenking.

Bij het bussen van onze tweede folder waarin we onze visie over de grote projecten van de drie deelgemeenten toelichtten, kwam ik de billboard-foto van Katrien overal tegen. Ook de VLD had zijn donkerblauwe slogans ondertussen opgeborgen en vervangen door koppen, koppen en nog eens koppen. Stan stond prominent naast zijn medebroeders.

In sommige wijken kreeg ik het benauwd: op elke straathoek, in elk doodlopend straatje, om de vier voortuintjes stonden er borden met koppen. Ik werd beloerd, ik voelde me in de gaten gehouden. Is het dat wat men bedoelt met het onveiligheidsgevoel?

Thuis lichtte ik de brievenbus: ze puilde uit. Maar liefst vijf folders en individuele pamfletten van VLD’ers (Stan een keer mét en een keer zonder snor), een folder van de CD&V en het Blok en drie persoonlijke brieven van CD&V-kandidaten.  Het werd te veel voor Corneel.

Datzelfde weekend overplakten we voor het eerst onze affiches met een slogan die inspeelde op de actualiteit: “Geen koppen, maar inhoud” met daaronder de URL van onze website. Het effect bleef niet uit: het aantal bezoekers van onze website vertienvoudigde, onze kandidaten kregen vanuit soms onverwachte hoek lovende woorden over onze ‘sobere’ campagne en ook de pers vond haar weg naar Zoersel. We haalden vrtnieuws.net, de Gazet van Antwerpen, radio Zoe, de Streekkrant, enz. Ook onze volgende slogan “Laat Zoersel niet rechts liggen” kon op heel wat bijval rekenen.

Wat op 8 oktober het effect zal zijn van onze sobere campagnestijl valt nog af te wachten. Ik hoop in elk geval dat de kiezer het verschil duidelijk gemerkt heeft.

De campagnes van de verschillende partijen zitten er bijna op. Een moment om terug te blikken op de meest opvallende campagnefeiten.

Met “VLD-vrouwen en jongeren kleuren de toekomst” wilde de VLD de kiezer wijzen op de aanwezigheid van vrouwen en jongeren op de VLD-lijst. Omdat hun lijst nog niet bekend was op dat moment, verwachtte ik me aan een duidelijk offensief pro vrouwen en pro jongeren. Ik bleef echter serieus op mijn honger zitten toen in de kandidatenlijst zelf onder ogen kreeg: de lijst telt net genoeg vrouwen om als volwaardige lijst aanvaard te worden en naar het aantal jongeren is het nog iets verder zoeken: slechts 4 jongeren staan er op de lijst.

Ongeveer gelijktijdig reageerde de CD&V met de Z(weet)-plekkenaffiches. Verschillende bekende en minder bekende Zoerselaren doken op in het Zoerselse landschap. Eindeloos je armen en benen openkrabben, sterven van de jeuk onder je bh-bandje, grimassen trekken van het ongemak …  Was dat de campagne van de CD&V? Was het Zoersel-gevoel (want daar moest de Z-plek op wijzen) een ziekte? Zelfs de Gazet van Antwerpen besteedde er een artikel aan: een Herentals bureau had de campagne bedacht.

Een aantal weken later, in de laatste week van augustus, schoten onze bordenploegen in gang. Op twee dagen tijd stonden alle borden met de lege moederaffiche overeind: bovenaan het GPS-logo, vlak daaronder de slogan “Mag het iets meer zijn?” en onderaan de logo’s van de drie kartelpartners. In het midden een groot wit vlak.

In de daaropvolgende week overplakten we voor het eerst onze affiches met een kernslogan uit ons programma. Tegelijkertijd busten we onze eerste folder met een samenvatting van de kernpunten uit ons programma in heel de gemeente. We zetten in op de inhoud, dat was duidelijk. Meer aandacht voor verenigingen, voor buurten en wijken, voor de bescherming van de open ruimte, enz.

De VLD had zijn affiches ondertussen ook overplakt met de slogan “6 jaar garantie”. Het deed me wat aan een ijskast denken. Theofiel Boemerang loerde om de hoek.

Flexibele kinderopvang (voor- en naschoolse opvang en creche) in elke deelgemeente. Het is een vraag die reeds jarenlang bestaat, maar jammer genoeg nog steeds geen realiteit is.

In de plannen voor de gemeenschapsvoorziening aan de Achterstraat werd in elk geval een structurele oplossing gevonden voor Sint-Antonius. Halle hinkt op dit vlak (weer) achterop. Concrete plannen zijn er voorlopig nog niet.

Mijn voorstel: gebruik een deel van de kleuterafdeling van de Sint-Martinusschool voor kinderopvang? De Martinusschool komt op relatief korte termijn immers leeg te staan als de leerlingen verhuizen naar de jongensschool.

Dit voorstel is een goedkope en logische beslissing als je weet dat de kleuterafdeling nog niet zo lang geleden een opknapbeurt heeft gekregen en qua infrastructuur niet veel aanpassingen meer behoeft.

Door naast de kinderopvang ook andere diensten thuis te brengen in een stuk van de Martinusschool, kunnen ouders als ze hun kindjes gaan halen ineens ook een aantal andere zaken regelen: geld afhalen uit de bankautomaat, een formulier ophalen aan het gemeenteloket, briefwisseling regelen in de postwinkel, enz.

De campagnes van de verschillende partijen zitten er bijna op. Een moment om terug te blikken op de meest opvallende campagnefeiten.

De VLD pakte in mei uit met grote donkerblauwe affiches ‘Geen belastingverhoging in Zoersel.’ De fetisj van de VLD, de belastingverlaging, wordt op Zoersels niveau ‘geen belastingverhoging’. De nuance is klein, maar ze is er wel.

Het was de week dat in Antwerpen koelbloedig mensen waren neergeschoten op straat. Op dat ogenblik is bij ons de idee ontstaan voor onze campagne ‘Mag het iets meer zijn?’ Meer aandacht voor samen leven, voor een rijk verenigingsleven, voor elke bevolkingsgroep, enz. ‘Het zijn de kernpunten van ons programma, waarom zouden we die niet uitspelen?’

De week daarna papte de CD&V zich een weg door de gemeente. ‘Van respect word je sterker’ was de slogan. Het beeld van de affichecampagne was dat van een fietskar waar iedereen zijn verantwoordelijkheid moest nemen om vooruit te geraken. Iedereen leek gelijk op de kar.

Het was voor ons onmiddellijk duidelijk: CD&V en VLD gingen ervoor. Meer dan een maand voor de zomervakantie smeten beide partijen er al een eerste smak geld tegenaan om de aandacht van de kiezer te trekken.

Nog twee weken en de teerlingen zijn geworpen. Nog twee weken en jij hebt bepaald hoe Zoersel de komende jaren bestuurd moet worden.

GPS wil mee(r) wegen op het beleid en rekent daarom op jou. Ons programma is glashelder, concreet en duidelijk. Je kunt het volledig nalezen op www.gps-zoersel.be. Mijn accenten vind je door in de rechterkolom van mijn weblog te klikken op 'programmapunten'.

Ik ben overigens zeer blij met de positieve feedback die we al hebben gekregen op onze inhoudelijke folders en onze campagnestijl in het algemeen. Veel mensen zijn nu al 'campagnemoe' omwille van de overdaad aan koppen naast de weg, bussen op festiviteiten en de zondvloed aan folders. Sommige partijen gaan er prat op dat ze elke week 5 keer 'in de bus' zitten met koppenfolders. Het was de aanleiding voor ons om de slogan 'Geen koppen, maar inhoud' op onze affiches te zetten. Laat ons de komende weken de inhoud centraal plaatsen. Daar gaat het toch om, niet?

Op woensdag 20 september zijn de gemeenten Brecht, Zandhoven en Zoersel te gast in de gebouwen van ATV voor de uitzending van het politieke praatprogramma ‘Hangar 06’. Zoals gebruikelijk zitten de burgemeesters van deze gemeenten aan de debattafel. Van de andere partijen uit de gemeente wordt telkens één vertegenwoordiger in het publiek verwacht. Voor GPS zijn dat lijsttrekker Bob Peeters (Groen!), voorzitter van de sportraad Marc Somers (SP.a) en ikzelf (Spirit).

 

In de rubriek ‘Programmapunten’ geef ik tekst en uitleg bij punten uit het GPS-programma waar ik 100% voor wil gaan.

Zoals de plannen nu voorliggen zal er in Halle een loketdienst (lokale antenne) worden uitgebouwd in het oude gemeentehuis aan de bibliotheek.

Uiteraard ben ik er groot voorstander van dat er in Halle een loketdienst komt nu de administratie verhuist naar het Bethaniënhuis. Alleen vind ik de locatie minder geschikt. De voorziene ruimte is te klein voor een volwaardige loketdienst en is door de vele trappen moeilijk bereikbaar voor wie niet goed te been is. Daarenboven ontneemt ze de enige uitbreidingsmogelijkheid van de bibliotheek voor b.v. nieuwe media.

Als alternatief stelt GPS daarom voor om een stuk van de Sint-Martinusschool te gebruiken voor de loketdienst van Halle. Deze school komt immers binnen afzienbare termijn leeg te staan als de leerlingen van de Martinusschool verhuizen naar de jongensschool in Halle-Velden.

In de Martinusschool is er naast de loketdienst ook ruimte voor:

- een postwinkel

- een bankautomaat

- degelijk uitgeruste vergaderlokalen voor verenigingen

- een of meer vaste lokalen voor verenigingen

- een computerklas

- een kinderopvang (in de oude kleuterschool)

In de rubriek ‘Over grote en kleine politiek’ lees je mijn persoonlijke ludieke kijk op de politieke actualiteit.

Al surfend komt een mens wat tegen. Zo blijken sommige politici zeer visionair te zijn. Katrien Schryvers was reeds lange tijd zegezeker en bedankte wekenlang op de website van CD&V Zoersel haar kiezers via onderstaande foto met de tekst: "Katrien dankt haar 11 508 kiezers voor hun stem".

Mijn weblog kaartte deze visionaire praktijken aan en wat merk ik nu: de foto en de tekst is weggehaald. Wat een weblog al niet kan doen ;-)

In de rubriek ‘Over grote en kleine politiek’ lees je mijn persoonlijke ludieke kijk op de politieke actualiteit.

Met veel interesse lees ik de verkiezingsprogramma’s van de ‘concullega’s’. Benieuwd hoe zij denken over hoe Zoersel de komende jaren bestuurd moet worden en wat hun prioriteiten zijn.

Mijn verbazing was zeer groot toen ik volgend programmapunt zag staan in het Blok-programma voor Zoersel: “GESLOTEN ASIELCENTRA buiten de bewoonde gebieden.”

Vreemd, ik dacht dat deze partij tégen asielzoekers en vreemdelingen was en nu willen ze meerdere (er staat immers niet ‘centrum’) gesloten asielcentra in Zoersel waar tot nu toe nergens een asielcentrum te bespeuren viel. Het Blok staat inderdaad voor een ander beleid. ;-)

In de rubriek ‘Programmapunten’ geef ik tekst en uitleg bij punten uit het GPS-programma waar ik 100% voor wil gaan.

Op de website van Zoersel vind je een beknopte geschiedenis van onze gemeente. Enkele foto’s uit de oude doos sieren het geheel. Het Heemhuisje aan de kerk in Zoersel herbergt deze foto’s samen met een schat aan oude documenten en verhalen.

GPS wil de heemkundige kring steunen om het archief verder uit te bouwen en ter beschikking te stellen, ook via de gemeentelijke website.

Ook de inwoners van onze gemeente willen we stimuleren om mee het verleden van Zoersel in kaart te brengen. Vrijwilligers kunnen oude foto’s digitaliseren en verhalen of anekdotes optekenen. Door al deze gegevens online aan te bieden, zijn ze voor iedereen toegankelijk.

In verschillende Vlaamse gemeenten zijn soortgelijke initiatieven uitgegroeid tot een heus online archief. Sommige straten en wijken heeft men zo bijna volledig kunnen reconstrueren zoals ze er vroeger bij lagen.

De Zoerselse fotoclubs zouden eventueel een ‘vroeger en nu’-rubriek kunnen verzorgen met actueel fotomateriaal naast de oude foto’s.  

In de rubriek ‘Programmapunten’ geef ik tekst en uitleg bij punten uit het GPS-programma waar ik 100% voor wil gaan.

Iedere Zoerselse lijst is zwanger van de belofte om meer betaalbare woningen te voorzien in de gemeente. Deze bekommernis is uiteraard terecht. Er is een fundamenteel tekort aan betaalbare woningen. Vooral jonge gezinnen komen steeds minder aan de bak en zoeken hun heil buiten de gemeente. Hierdoor vergrijst onze gemeente geleidelijk aan.

Ik heb echter, naast GPS, nog geen enkele partij concrete voorstellen zien doen om het gebrek aan betaalbare woningen te verhelpen.

Persoonlijk voel ik veel voor onderstaand voorstel uit het GPS-programma over meergezinswoningen:

Meergezinswoningen in de dorpskernen zijn een mogelijkheid om de ter beschikking liggende bouwpercelen zo efficiënt mogelijk in te kleuren. Op een plaats waar doorgaans een drietal gezinnen kunnen wonen, wordt een woongelegenheid gecreëerd voor meer dan het dubbel aantal gezinnen. Uiteraard moet de gemeente hierbij duidelijke regels laten naleven. Tot nu toe werden in hoofdzaak bouwtechnische regels opgelegd, b.v over de maximum toegelaten nokhoogte. Dit voorkomt dat een dorpskern er gaat uitzien als een stadskern.

GPS wil aan de bouw van de meergezinswoningen een extra sociale voorwaarde koppelen: per x-aantal woongelegenheden moet de bouwpromotor een evenwaardige woonst ter beschikking stellen van jonge gezinnen of gezinnen die het niet breed hebben. Bouwen betekent immers ook vernieuwen en we moeten ook jonge mensen de kans geven om zich te vestigen in Zoersel. Een bouwpromotor die zich niet wil verbinden tot een dergelijke sociale voorwaarde zal verplicht worden om een door de gemeente bepaald bedrag te storten in een woningfonds dat exclusief gebruikt zal worden voor betaalbaar wonen.

GPS pleit er ook voor om meergezinswoningen te concentreren binnen de dorpskernen, zodat niet overal in onze gemeente grote meergezinswoningen opduiken en het open karakter van de wijken buiten de dorpskernen wordt aangetast.

In de rubriek ‘Programmapunten’ geef ik tekst en uitleg bij punten uit het GPS-programma waar ik 100% voor wil gaan.

In 2001 heb ik in Antwerpen het antwerpen.be-centrum opgericht, een open leer- en doecentrum voor basisvaardigheden computer en internet. Het Antwerpse stadsbestuur had een jaar eerder in haar bestuursakkoord een paragraaf opgenomen over de ambitie om steeds meer diensten ook elektronisch aan te bieden. De beleidsmakers hielden echter ook rekening met het feit dat heel veel burgers maar moeilijk de stap durven zetten naar de computer en het wondere wereldwijde web.

Telepolis Antwerpen (het bedrijf waar ik toen werkte als projectleider) kreeg de opdracht om een centrum uit te bouwen waar de burger terecht zou kunnen voor informatie en opleidingen over computer en internet. Een half jaar later was het antwerpen.be-centrum (het abc) een feit: vier leslokalen en drie cybercafés/oefenlokalen waren ingericht, een cursusaanbod op maat was uitgewerkt en een ploeg met enthousiaste lesgevers was opgeleid en klaar om erin te vliegen. Ondertussen hebben meer dan 140.000 Antwerpenaren hun weg gevonden naar het abc en heeft de stad Antwerpen steeds meer geïnvesteerd in elektronische dienstverlening.

Uiteraard kun je Zoersel moeilijk vergelijken met Antwerpen. Antwerpen telt immers meer dan 20 keer zoveel inwoners. Toch zijn er een aantal gelijkenissen:

- Ook in Zoersel leeft de vraag naar basisopleidingen pc en internet. De cursussen die nu worden aangeboden zitten onmiddellijk vol en heel veel mensen uit onze gemeente hebben zich reeds ingeschreven voor (soms zeer dure) cursussen buiten de gemeente, tot zelfs in het abc.

- Zoersel heeft in de voorbije legislatuur zeer sterk geïnvesteerd in elektronische dienstverlening: de website van Zoersel viel in de prijzen, de wekelijkse elektronische nieuwsbrief krijgt steeds meer abonnees, enz. Het was schepen Wim van Haegendoren (Spirit) die hier de drijvende achter was.

GPS stelt daarom voor om in groot Zoersel één lokaal in te richten waar computer- en internetcursussen kunnen plaatsvinden. Het gaat dan in de eerste plaats om kennismakingslessen pc en internet, maar ook vervolgcursussen kunnen er georganiseerd worden. De basisopleidingen moeten gratis aangeboden worden om de drempel zo laag mogelijk te houden. Dit kan door naast een vaste lesgever ook vrijwilligers op te leiden die de cursussen geven en op vrije momenten de mensen begeleiden tijdens oefensessies.

Daarnaast moet de gemeente op publieke plaatsen ook pc’s met internetverbinding ter beschikking stellen, zodat je gebruik kunt maken van elektronische diensten in je buurt zonder zelf te moeten investeren in een pc en een internetaansluiting.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

15 augustus 2004, moederdag. Moederdag in de wel zeer letterlijke zin van het woord. Op die dag werd Rune geboren, onze (eerste) zoon. Hij was ‘uitgerekend’ voor 11 september 2004, ook zo’n memorabele dag. Een maand te vroeg dus.

Tijdens de eerste weken hield ik een weblog bij om vrienden en familie op de hoogte te houden. Hij staat nog steeds online: surf naar http://runeke.skynetblogs.be.

Rune is ondertussen een pracht van een peuter: hij tatert zich een weg door het leven en is gek op spaghetti, frietjes, prikwater en tomaat.

In december wordt hij ‘grote broer’, tenzij zijn broer of zus er anders over beslist en ook een maand eerder zijn/haar eerste kreten laat horen.

 

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

Het was verschrikkelijk koud op 11 februari 1995. Ik weet het nog goed. Ik vluchtte samen met Sascha de Feyter, een goede vriend uit de middelbare school, het duivenlokaal van Westmalle binnen. We zouden daarna naar een fuif gaan in de parochiezaal.

Julia, de barmoeder, had net haar laatste klanten buitengekregen en genoot van het Rad van Fortuin (toen nog met ‘Ik ga het zeggen, Walter’). Dat ze visionaire capaciteiten had, bleek toen ze in het reclameblok tussen ‘Woestijnvis’ en ‘Osobolle O’ voorspelde dat één van ons die avond wel eens ‘toesj’ zou kunnen hebben. We lachten beiden smakelijk en trokken na een paar pilskes richting parochiezaal.

De fuif zelf stelde niet veel voor, het was dan ook de ‘Wiggelfuif’, naar de hit ‘Wiggle wiggle’ van de Outhere Brothers, een gedrocht dat in die tijd de hitparade verziekte. Er hing geweldig veel rook en de muziek stond veel te luid. We trokken daarom terug naar de inkomhal van de parochiezaal waar het iets frisser was en de muziek niet door je hersenen dreunde.

Daar ontmoette ik Els Vloemans. Het klinkt cliché, maar het klikte onmiddellijk. Ze had blijkbaar jarenlang op dezelfde school gezeten (SJB in Westmalle), maar we hadden elkaar nooit gesproken.

Nu denk ik nog steeds geregeld aan die avond. Stel dat we die avond de kou niet getrotseerd hadden en stel dat de dj van dienst wel iets beter zijn best had gedaan, dan had ik Els waarschijnlijk nooit ontmoet en hadden we nooit al die geweldige dingen samen kunnen beleven.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

De muziek van de Strangers heb ik al vroeg leren appreciëren. In de platenkast van mijn ouders zaten naast een paar kerst-elpees, een verzamelalbum van Benny Neyman en wat instrumentale platen ook enkele schijfjes van de Strangers. ‘Den dopper’ en vooral ‘De broek van grootmoemoe’ stonden dan ook geregeld op omwille van de geestige teksten en de leuke kwinkslagen.

Toen de Strangers begin jaren 90 een keer voor het Blok optraden heb ik ze een aantal jaren niet meer beluisterd. De persaandacht voor deze uitschuiver was dan ook enorm. Ze werden verguisd en ik deed hieraan (onbewust) mee.

Pas enkele jaren later, toen de storm was gaan liggen en de leden van de groep de kans kregen om hun versie van de feiten te geven, werd ik opnieuw gecharmeerd door hun teksten en kon ik een en ander beter kaderen. Alle leden van de groep geven nu trouwens duidelijk te kennen dat ze geen aanhanger zijn van het ideeëngoed van het Blok: Nest komt op voor de N-VA, John steunt in Antwerpen de campagne van Patrick Janssens, enz.

Toen alle liedjes van de Strangers uitkwamen in een prachtige collector’s box, was ik een van de eersten die een bestelling plaatste. Naast de echte klassiekers heb ik er enkele pareltjes in gevonden die ik nog nooit eerder had gehoord. Alle tracks staan in chronologische volgorde en vormen op die manier een muzikale reis door onze recente vaderlandse geschiedenis.

Surf alvast naar www.destrangers.org voor de songteksten van ‘Was me dat e feestje’ en ‘t Pelse beremutske’.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes, verhaaltjes en bedenkingen.

1976. Zo maken ze geen zomers meer. Bloedheet en geen druppel regen van mei tot september. Ergens middenin die hitte pufte mijn moeder zich op 30 juni een weg naar het ziekenhuis om mij deskundig op de wereld te zetten. Op een kleine transistor klonk Music van John Miles. Het was de tijd van de muziek die men later 'fout' is gaan noemen.