Weblog Tom Sleeuwaert

Jean-Luc Dehaene en Kris Peeters hebben vandaag gezegd waar het op staat. Dehaene roept op om niet op kleine partijen te stemmen. Kris Peeters gaat nog verder en zegt dat hij volgende week maandag als toekomstig regeringsleider zo snel mogelijk zijn ploeg wil samenstellen.

Beide heren gaan ervan uit dat ze rustig verder kunnen besturen en gemachtigd zijn om stemadvies te geven als 'ervaringsdeskundigen'. Excuseer?

Zondag beslist de kiezer, en alleen de kiezer welke partij zijn voorkeur wegdraagt.

De stellingname van de twee CD&V-trekkers is hautain en getuigt van weinig respect voor de kiezer. Na twee jaar non-bestuur zou een beetje bescheidenheid misschien wel op zijn plaats zijn.

Peeters wil op 8 juni onmiddellijk starten om de crisis aan te pakken. Wat heeft zijn partij ervan weerhouden om dit al niet het voorbije jaar te doen, nadat een andere CD&V'er een jaar lang het land in een institutionele crisis had gestort?

De nieuwe maagdelijkheid van de CD&V est arrivé. Ze nemen in de debatten geen stelling in om niemand te choqueren. Ze profileren zich als bestuurders terwijl ze de voorbije twee jaar niets gedaan hebben onder Van Rompuy en Leterme. Ze zijn opnieuw heiliger dan de paus, of toch tenminste mijnheer pastoor, om vanop de preekstoel een banvloek uit te spreken over zij die stemmen op andere kleine partijen.

Het is duidelijk: de CD&V wil gewoon doordoen met niets doen.

Meer van hetzelfde. Zit jij daarop te wachten?

Ik in elk geval niet. Ik wil verandering. Nu zeker!

Ik stem SLP, want als kleine partijen geen debat brengen, is er geen debat.

De strijd tegen de klimaatverandering moet op verschillende fronten gevoerd worden, want de uitstoot wordt op verschillende fronten veroorzaakt.
- Wij met zijn allen hebben de verantwoordelijkheid om verstandig met energie om te springen door je woning energiezuinig te maken, door een zuinige auto te kopen en die niet voor zinloze ritjes te gebruiken, door wanneer mogelijk het openbaar vervoer te gebruiken, door niet het vliegtuig te nemen voor een verplaatsing die je even makkelijk met de trein kan doen, door in je winkelgedrag rekening te houden met de uitstoot die bij productie en transport van goederen wordt veroorzaakt…
- Bedrijven hebben de verantwoordelijkheid om hun uitstoot zo laag mogelijk te houden door alternatieve energie te gebruiken en filters te plaatsen.
- De transportsector moet minder per vrachtwagen en meer per trein of binnenschip vervoeren. Daarom vraagt SLP een heffing op vrachtwagens die hoger wordt naarmate er meer kilometers gereden worden én naarmate de vrachtwagen van een meer vervuilend type is.

SLP pleit er ook voor om volop te investeren in hernieuwbare energie. Kernenergie voldoet hier zeker niet aan, omdat ten eerste uranium geen hernieuwbare bron is en ten tweede kerncentrales ons met een pak kernafval opzadelen waarmee we nog tientallen generaties na ons belasten. Daarom blijft het noodzakelijk dat de geplande sluiting van de kerncentrales doorgaat. De overheid mag daar niet dubbelzinnig over doen.

De investeringen in onderzoek naar kernenergie zijn momenteel ongeveer dertig keer groter dan de investeringen in onderzoek naar hernieuwbare energiebronnen. Op die manier krijgt hernieuwbare energie geen faire kans. Het blijft belangrijk om onderzoek naar kernfusie en naar het probleem van het huidige kernafval te voeren, maar ook het onderzoek naar hernieuwbare energie moet minstens op eenzelfde budget kunnen rekenen. Alleen zo kan België zijn koploperspositie op vlak van energietechnologie behouden, wat gelijktijdig bijdraagt tot de export en jobcreatie.

Alleen door het onderzoek naar en het gebruik van hernieuwbare energie onvoorwaardelijk te steunen, zal men de ontwikkelaars, producenten en investeerders kunnen motiveren om dit pad mee te bewandelen.

Daarom moet er meer geïnvesteerd worden in onderzoek naar dergelijke energiebronnen en vragen we op Europees vlak een groot samenwerkingsakkoord: EURENEW, naar analogie met EURATOM.

SLP heeft een uitgebreid onderwijsprogramma uitgewerkt dat je kunt terugvinden op www.s-lp.be. Hieronder zet ik een aantal programmapunten extra in de verf.

Het kind centraal

Elke leerling heeft recht op succeservaringen. SLP is daarom voorstander van een evaluatiesysteem op basis van (individuele) leerwinst. Zo wordt de nadruk gelegd op de vooruitgang die een leerling boekt ten opzichte van een vastgelegde beginpositie en minder op het behalen van een uniform vastgelegd resultaat. Om die individuele leerwinst te meten worden de nodige instrumenten ontwikkeld. Het nieuwe evaluatiesysteem komt dan in de plaats van het huidige selectieve systeem. Daartoe kan in eerste instantie in de laatste 4 jaar van het secundair onderwijs het modulair leren worden veralgemeend.

Voor kinderen uit het basisonderwijs wordt huiswerk tot een minimum herleid. Voor jongeren uit het middelbaar onderwijs kunnen huistaken beperkt worden tot creatieve, dus niet-cognitieve of niet-technische opdrachten. Daarnaast is het belangrijk dat kinderen en jongeren technieken van zelfstudie worden aangeleerd.

SLP wil dat per vak, per leerjaar en volgens het gemiddeld profiel van de leerlingen in de gevolgde studierichting grenzen worden gesteld aan het aantal leerlingen waarboven het klascomfort niet meer kan worden gegarandeerd.

Voor SLP moet elke school een autonoom opererende leerlingenraad oprichten, samengesteld volgens een vrijwillige beurtrol, die inspraakmogelijkheden voorziet voor zowel de eerste, de tweede als de derde graad. De adviezen die de leerlingenraad formuleert, moeten een gefundeerd antwoord krijgen, hetzij van de schooldirectie, hetzij van de inrichtende macht. Een vertegenwoordiging van de leerlingenraad zit ook in de centrale inspraakorganen (directieraad en/of pedagogische raad).

SLP is voor een 100% participatie van kleuters aan het kleuteronderwijs (leerplicht vanaf 3 jaar voor het basisonderwijs). Voor kinderen bij wie een abnormaal hoge afwezigheid wordt vastgesteld, wordt het CLB ingeschakeld om de problemen te achterhalen. De ouders van de kinderen uit achtergestelde groepen worden maximaal betrokken en ondersteund.

Ervaring en inspanningen belonen

SLP wil het beroep van leerkracht dynamiseren door het statutair en financieel op te waarderen. Met de vlakke onderwijscarrière wordt komaf gemaakt. SLP voorziet vijf mogelijke statuten voor de leraren, en na evaluatie, vier carrièresprongen die gepaard gaan met vier loonsprongen.
- Statuut 1: Juniorleraar. Hier functioneert de startende leraar gedurende twee jaar voor 80% als leraar en besteedt 20% aan zijn verdere professionalisering.
- Statuut 2: Leraar. Dit statuut geldt voor maximum 5 jaar. Na 3 jaar kan de leraar zijn aanvraag doen voor ‘Seniorleraar' en het statuut 3 verwerven. Wordt het statuut 3 na twee opeenvolgende aanvragen en evaluaties niet toegekend, dan volgt ontslag.
- Statuut 3: Seniorleraar. Kan tot aan de pensioenleeftijd verworven worden, maar geeft na 5 jaar de mogelijkheid door te stoten naar het statuut van ‘Leraar-expert'. Contracten zijn van onbepaalde duur en gelden voor alle erkende en gesubsidieerde scholen in Vlaanderen. Eventuele reaffectatie, het elders opvullen van weggevallen uren, kan dus netoverschrijdend of tussen verschillende inrichtende machten.
- Statuut 4: Leraar-expert. Naast een blijvende opdracht als leerkracht, krijgen zij bijzondere functies toevertrouwd op basis van hun verworven competenties. Hier denken we aan het mentorschap voor leraren in opleiding en/of voor Juniorleraren, aan graadcoördinatoren, aan een functie in het middenkader, enz. Alle Seniorleraren van een school hebben een raadgevende stem bij de aanduiding van een Leraar-expert.
- Statuut 5: Leraar-directeur. Na een bijkomende opleiding kan de Leraar-expert doorgroeien naar een directiefunctie binnen of buiten de scholengemeenschap. Ook een Leraar kan na minimaal 7 jaar leraarervaring en na bijkomende opleiding, doorgroeien naar het statuut van leraar-directeur. De aanstelling gebeurt door de inrichtende macht in overleg met de schoolraad.
Dit statutair systeem vervangt geleidelijk het systeem van de vaste benoeming, evenwel zonder fundamenteel te raken aan de rechtszekerheid van de leerkracht.

Vorming en participatie zijn cruciaal

Elke leerkracht heeft recht op ten minste 50 uur navorming per jaar waarvan hij/zij er ten minste 20 uur tijdens de normale schooluren kan volgen.

Een goede kennis van de pc is vandaag onontbeerlijk. Informatica maakt ook nieuwe manieren van lesgeven mogelijk. SLP wil daarom dat vanaf het derde jaar secundair onderwijs elke leerling over een persoonlijke thuis-pc kan beschikken. Leerkrachten krijgen een intense voorbereiding op het werken met een computernetwerk, interessante educatieve tools, multimediale programma's, ... Scholen moeten uitgerust zijn voor netwerken en draadloze internetverbinding. Er wordt maximaal gebruik gemaakt van open source software.

Om navorming en participatie van leerkrachten te stimuleren stelt SLP voor om een gedifferentieerd systeem van verloning in te voeren. In dit systeem vormen niet alleen de anciënniteit, maar ook de gevolgde uren navorming, participatie aan vakwerkgroepen of het begeleiden van extracurriculaire activiteiten, criteria in de berekening van de verloning.

De job van leraar aantrekkelijk maken

Nuttige ervaring opgedaan buiten het onderwijs wordt gewaardeerd in de vorm van een anciënniteittoeslag. Dit geldt voor alle leerkrachten.

SLP is voorstander van een gelijkschakeling van het aantal lesuren dat licentiaten en regenten moeten les geven voor een voltijdse opdracht.

Ambulante leerkrachten hebben recht op coherente opdrachten. Dit moet mogelijk worden door hetzij een voltijdse combinatie van verschillende inhoudelijke taakstellingen binnen één school, hetzij een voltijdse opdracht met één inhoudelijke taakstelling binnen verschillende scholen. Dit wordt bij voorkeur netoverschrijdend en (inter)gemeentelijk georganiseerd.

“Non” zei Di Rupo op de vraag of hij met de MR in een regering wilde stappen in Brussel of Wallonië.

Open VLD zegt niet toe te treden tot een regering als er geen nieuwe jobkorting komt voor iedereen. SP.a gebruikt hetzelfde dreigement als er wel een jobkorting voor iedereen zou komen.

Open VLD stapt niet in een regering zonder nieuwe belastingverlagingen. Groen! stapt er niet in als niet eerst werk gemaakt wordt van de bestrijding van de fiscale fraude.

Het ene veto is nog niet koud of het andere wordt in krachtige bewoordingen op de straatstenen gesmeten zodat iedereen het kan horen.

Heeft men nu echt niets geleerd na de verkiezingen van 2007? Toen werd bijvoorbeeld ook verkondigd dat men niet in een regering zou stappen zonder splitsing van BHV. En is het ondertussen gesplitst? Maandenlang hebben partijen elkaar gegijzeld omwille van de straffe verklaringen voor de verkiezingen waarop ze niet konden terugkomen zonder gezichtsverlies te lijden.

Zoals het er nu naar uitziet, gaan we een verhitte zomer, herfst, winter en zelfs mogelijk lente meemaken op politiek vlak voor we een nieuwe regering hebben. Of het dan beter wordt, valt nog af te wachten, want een jaar later staan de federale verkiezingen weer voor de deur.

Hoe krijg je mensen aan het werk? Hoe zorg je ervoor dat mensen niet uitgeblust geraken? Hoe zorg je voor een gezonde mix tussen werk en gezin? Hoe hou je onze sociale zekerheid betaalbaar? SLP heeft hierover een zeer duidelijke visie.


Langer werken?

Als we de sociale zekerheid willen verbeteren, of zelfs maar gewoon willen behouden zullen we langer moeten werken. Het klinkt misschien niet populair, maar het is wel noodzakelijk. Het stoort me dat politici van de traditionele partijen en zeker de populistische partijen hier geen keuzes in durven te maken. Langer werken kan natuurlijk niet zomaar door de pensioenleeftijd op te trekken en verder niet te investeren in de kwaliteit van de werkcarrière.

De wettelijke pensioenleeftijd (65 jaar) moet niet verhoogd worden, maar wel de leeftijd waarop men in de feiten op pensioen gaat. Momenteel is dit tussen 57 en 58 jaar en dat is te vroeg. Een verhoging tot de effectieve leeftijd van 65, of zelfs een verhoging tot het Europese gemiddelde (61 jaar) zou al heel veel problemen oplossen.

SLP wil langer werken actief aanmoedigen door de invoering van het Zweedse systeem. Daarbij wordt gedeeltelijk rekening gehouden met de levensverwachting (die almaar hoger wordt). Mensen kunnen in dit systeem vanaf een bepaalde leeftijd op pensioen gaan, maar hoe langer ze dat pensioen zelf uitstellen (door dus te blijven werken), hoe hoger hun pensioen wordt. Zo stimuleer je mensen om er uit eigen beweging toch nog enkele jaren bij te doen.

Werk en gezin

Elke gezinssituatie is uniek, dus moet elk werkschema dat ook kunnen zijn. SLP pleit ervoor om de uurroosters uit de verplichte vermelding in het arbeidsreglement te halen en dit deel te laten uitmaken van de individuele arbeidsovereenkomst binnen de wettelijke regeling van de arbeidstijden en van het loon.

SLP wil werk maken van een wettelijk kader voor flexibele beloningsvormen zoals het Cafetariaplan. Dit is een wijze van belonen waarbij de werknemer zijn arbeidsvoorwaardenpakket zelf kan aanpassen aan zijn eigen noden.
-    De werknemer kan kiezen uit verschillende mogelijkheden: een hoger loon, meer vrije tijd, aanvulling van het pensioen, kinderopvang, …
-    Overuren kun je omzetten in vakantiedagen, in plaats van meer loon kun je kiezen voor een bedrijfswagen.
De vrijheid hebben om de vorm van verloning zelf deels te kunnen bepalen geeft werknemers de mogelijkheid om privé- en werkleven beter op elkaar af te stemmen.

Voor SLP moet elke bediende het recht krijgen om minstens 20% van zijn werktijd via telewerken te verrichten. Telewerken wordt zo de regel in plaats van de uitzondering.
Slechts indien de werkgever duidelijk kan aantonen dat dit voor zijn zaak of voor de specifieke functie van de werkgever niet haalbaar is, kan van dit recht afgeweken worden.
Een van de vele voordelen van thuiswerken is dat minder mensen zich ’s ochtends en ’s avonds in het verkeer storten. Dit heeft een gunstig effect op het fileverkeer en vooral: het zorgt voor meer quality time omdat je minder tijd verliest door de verplaatsing van en naar het werk.

Voor SLP moet kinderopvang een gratis basisvoorziening worden. Dit zorgt ervoor dat de combinatie werk-gezin veel draaglijker wordt.

Werkloosheid

SLP ziet heel wat aantrekkelijke punten in het Zweeds werkloosheidsmodel. Het ontvangen van een werkloosheidsuitkering moet een uitzondering zijn en betekenen: druk om op zoek te gaan naar werk. Wij pleiten voor een persoonlijke begeleiding van bij het begin van de werkloosheid. Maar ook voor hogere maar belastbare uitkeringen, zodat de financiële schok tussen werken, je werk verliezen en een uitkering ontvangen niet te groot is. Deze uitkeringen zijn beperkt in tijd waarbij na een bepaalde termijn de begeleiding dwingender wordt om tenslotte te eindigen in intensieve individueel aangepaste activeringsprogramma’s.

Mensen die kunnen werken maar waarvan, na een intensieve begeleiding, objectief kan aangetoond worden dat ze echt niet willen werken, hebben geen recht op een werkloosheidsuitkering.

Bedrijven die weten dat een werknemer op korte termijn op pensioen gaat of van job zal veranderen, moeten tot zes maanden voor diens vertrek een jonge werkloze in dienst kunnen nemen. Bij dergelijke ‘inloopbanen’ geniet de jongere zijn werkloosheidsuitkering, een extra onkostenvergoeding van het bedrijf en een opleiding door de jobverlater. Na de opleiding en een positieve evaluatie neemt de jongere de functie van de vertrekkende werknemer over. Zo wordt het gebrek aan ervaring letterlijk weggewerkt en versterkt de jongere zijn positie op de arbeidsmarkt.

Verlof

Het vaderschapsverlof van 10 dagen bij de geboorte van ieder kind van de werknemer wordt verplicht. Ouders krijgen de mogelijkheid om de overgebleven dagen van het zwangerschapsverlof, die de moeder niet opgenomen heeft voor de bevalling, volledig of gedeeltelijk op te laten nemen door de vader.

Uit respect voor de grote diversiteit aan levensbeschouwingen die ons land inmiddels kent, stelt SLP voor om drie wettelijke feestdagen te annuleren, en in plaats daarvan drie extra facultatieve vakantiedagen toe te kennen. Zo kan wie dat wil toch de klassieke katholieke feestdagen vieren, terwijl joden of moslims op Jom Kippoer of het Offerfeest vrijaf kunnen nemen. Dit gebeurt met respect voor de taak als werknemer en het neutraliteitsprincipe.

Meer SLP-standpunten lees je op www.s-lp.be.

Het ongelofelijke is gebeurd. De politiek heeft zichzelf tot thema van de verkiezingen gebombardeerd. In een tijd waar maatregelen nodig zijn om de economische crisis het hoofd te bieden, de klimaatproblemen aan te pakken, de vergrijzing voor te bereiden, enz. schijnen zowel politici als wetstraatjournalisten in de debatten maar met één ding bezig te zijn: de politiek zelf en dan vooral de geloofwaardigheid van de politiek. Slechts 9% van de Vlamingen heeft nog vertrouwen in de politici.

Een broodjesdrager, een privédetective, een ranzige schepen en nog enkele andere duistere figuren hebben voor de spreekwoordelijke druppel gezorgd die de emmer van het geloof in de politiek deed overlopen, een emmer die reeds vol zat na twee jaar politieke spelletjes en het daaraan gekoppelde non-beleid.

In de bijdragen die ik de komende dagen zal posten op mijn blog, zal ik ingaan op maatschappelijke, economische en andere thema’s. Ik begin echter met enkele SLP-voorstellen in de kijker te zetten over het politieke bedrijf zelf, omdat ik een aantal fundamentele discussiepunten mis in de debatten die nu woeden op de buis. Ik ben ervan overtuigd dat deze voorstellen voor een belangrijk stuk tegemoet komen aan de vraag naar een efficiënter beleid en, excuseer voor de uitdrukking, ‘goed bestuur’.

Communautair

SLP wil via een dialoog van gemeenschap tot gemeenschap komen tot een confederaal België via de invulling van artikel 35 van de Grondwet. Zo bekom je een staatsvorm waarbij de Gemeenschappen samen beslissen wat ze nog gezamenlijk gaan doen en wat apart. Nu is het omgekeerd: de federale, Belgische staat beslist wat de Gemeenschappen mogen doen. Wij geloven heel sterk in de dynamiek die ontstaat bij de samenwerking tussen twee of meer gemeenschappen die zelf over voldoende bevoegdheden beschikken om een eigen beleid op eigen maat te ontwikkelen.

B-H-V is een anomalie uit het oude België van voor de staatshervormingen. Het zorgt ervoor dat Franstalige Brusselaars tot diep in Vlaanderen stemmen kunnen ronselen. Het omgekeerde (Nederlandstalige Brusselaars die in Wallonië stemmen kunnen ronselen) bestaat niet. Dat is een discriminatie! Bovendien versterkt de kieskring het beeld bij de Franstaligen die in de Vlaamse Rand rond Brussel komen wonen, dat die Rand eigenlijk een stuk is van het tweetalig gebied Brussel (in plaats van het eentalig gebied Vlaanderen) en dat ze dus geen moeite moeten doen om zich te integreren en Nederlands te leren. SLP pleit voor een horizontale splitsing. Daarbij wordt een kieskring Vlaams-Brabant en een kieskring Waals-Brabant gecreëerd. Brusselaars kunnen dan kiezen of ze op de Nederlandstalige, dan wel de Franstalige lijst een stem uitbrengen.

Efficiënt bestuur

Vlaanderen kan tegen 2014 een jaarlijkse som van 140 miljoen euro besparen door:
-    een halvering van de kabinetten
-    de afschaffing van de fractiefinanciering
-    een neerwaartse herziening van de Vlaamse partijfinanciering
-    een nulgroei voor de overige uitgaven van het Vlaams Parlement
-    het afschaffen van de provincies
-    het afschaffen van de Senaat.

De rol van het koningshuis

SLP pleit voor de afschaffing van de politieke functie van het koningshuis. Momenteel benoemt en ontslaat de koning de federale regering, kan hij een (in)formateur aanduiden na verkiezingen, ondertekent hij alle wetgevingsdocumenten en reikt hij adellijke titels uit, om maar een paar van zijn meest zichtbare functies op te sommen. Het is niet logisch en niet democratisch dat dit in handen is van een persoon die niet door de bevolking werd verkozen, maar wel door erfopvolging op de troon is gekomen.

De verkiezingen zelf

SLP wil de kiesplicht afschaffen. Stemrecht wordt verleend aan jongeren vanaf 16 jaar. Het is aan de burger om zelf te oordelen of hij een stem wenst uit te brengen, de overheid hoeft dit niet in zijn plaats te beslissen. Het zal de politieke partijen ook stimuleren om de mensen warm te maken voor de politiek en voor het stemproces. Door mensen te verplichten om te gaan stemmen, kies je in feite voor de gemakkelijkheidoplossing. Het verhoogt niet automatisch de betrokkenheid van de burger, het irriteert veeleer zij die niet geïnteresseerd zijn met eventuele antistemmen als gevolg.

Ik pleit er ook sterk voor om voortaan de verkiezingen te laten samenvallen. Wanneer zowel de federale en de Vlaamse verkiezingen zouden samenvallen met de Europese verkiezingen creëer je na een stembusslag een periode van 5 jaar waarin er bestuurd kan worden. Nu durven politici geen beslissingen te nemen uit angst voor de kiezer die om de twee jaar naar de stembus moet.

Kandidaten kunnen bij samenvallende verkiezingen slechts op één lijst staan. Wie reeds in een ander parlement verkozen was en nu elders een zitje behaalt, verliest automatisch zijn vorig mandaat.

Uiteraard is dit maar een greep uit het volledige SLP-programma. Meer weten? Surf dan naar www.s-lp.be.

Ik heb zoals vele stervelingen de stemtest van De Standaard gedaan en ben, je raadt het nooit, op SLP uitgekomen. Als ik collega’s, vrienden en een pak Facebookers mag geloven zijn ook velen onder hen op SLP beland.

Of ze erop zouden stemmen, daar gingen ze nog eens heel goed over nadenken. “Is een stem op SLP geen weggegooide stem?” was de meest gehoorde repliek.

Wat is een weggegooide stem?

Wie vorige keer op Leterme & co stemde in de hoop een verregaande staatshervorming op ‘5 minuten’ te bekomen, heeft zijn stem weggegooid.
Wie op Verhofstadt stemde om Leterme ervan af te houden, heeft Verhofstadt richting Toscane zien vertrekken en heeft de VLD mee twee jaar politiek theater zien opvoeren.
Wie op de SP.a stemde in de hoop dat Vande Lanotte het land zou gaan bestieren, heeft de Oostendenaar gekunsteld de scepter zien overdragen aan Freya en dan aan Caroline die steeds dieper wegzakt binnen haar partij.
Wie op Dedecker stemde, heeft even een moment de gloire kunnen meebeleven op de verkiezingsavond, maar heeft ondertussen ook vastgesteld dat er geen oplossingen komen van de op schandalen levende brulboei.
Wie op Groen! en spirit stemde, wist dat geen van beide partijen echt de grootste partij zou worden, maar hoopte dat zijn stem toch een zetel meer zou opleveren.
Wie op het VB stemde, wist op voorhand dat zijn stem verloren zou gaan.

Als je terugblikt op de voorbije twee-en-half jaar word je niet vrolijk van de gedachte of je stem iets heeft uitgehaald.

Ik ben dan ook fervent voorstander van stemrecht i.p.v. stemplicht. Niet alleen krijgt iedereen zo de vrijheid om al dan niet te gaan stemmen. Ik ben er ook van overtuigd dat politici beter hun best zouden doen om het ‘politique politicienne’ achterwege te laten en meer moeite zouden doen om hun potentiële kiezers te overtuigen van hun programma.

Uiteraard geeft De Stemtest geen stemadvies. De test geeft alleen aan welke partijen eerder wel en eerder niet politiek vertalen waar jij in gelooft.

Aan zogenaamd ‘onbesliste kiezers’ geef ik dan ook steeds de raad om minstens van de top 3 de partijstandpunten eens iets grondiger te bekijken.

Want zeg nu zelf ... waar voel jij je het beste bij? Dat je strategisch stemt om een grote partij van de macht te houden, of dat je de partij volgt die aansluit bij wat je zelf belangrijk vindt.

In volgende bijdragen op mijn blog zet ik daarom SLP-standpunten in de verf die ik zelf belangrijk vind. Hopelijk heb je er iets aan wanneer je een keuze maakt in het kieshokje.

"Geen verkiezingsdrukwerk a.u.b. Alles wat ik moet weten over de verkiezingen lees ik al in De Morgen."

Alles wat we moeten weten om met kennis van zaken te stemmen, wordt ook opgesomd: de nieuwste peilingen, interessante analyses en verrassende opiniestukken. Inderdaad, dat zijn interessante bijdragen.

Maar wat dan met de partijstandpunten zelf? Op een ogenblik dat de politiek gegijzeld wordt door mensen die de ene dolk nog maar net in de rug van de ander geplant hebben, om al met een nieuw wapen tevoorschijn te komen, is het essentieel dat ook de inhoud niet vergeten wordt.

De grote partijen krijgen serieuze klappen momenteel; geen enkele weet nog meer dan 20 % van het electoraat te begeesteren. Mensen zijn dan ook op zoek naar alternatieven aan linker- en rechterzijde.

Het is dan ook jammer dat we zo weinig inhoudelijke vergelijkingen tussen partijprogramma's kunnen lezen en dat kleinere partijen systematisch uit de krantenkolommen geweerd worden.

SLP had enkele weken geleden een druk bijgewoond congres in Antwerpen. In de krant las ik er niets over.

Als SLP dan toch een keer in de krant verschijnt, wordt de partij systematisch neergehaald omwille van de peilingen. Als de voorbije verkiezingen één ding geleerd hebben is het dat peilingen met een zak zout van 25 kg genomen mogen worden. Wie had het enorme resultaat van lijst Dedecker voorspeld bij de vorige federale verkiezingen? Wel, lijst Dedecker stond in de laatste peiling voor de stembusslag van juni 2007 een halve procent lager dan SLP in de laatste peiling.

Als De Morgen pretendeert volledig te informeren, moet iedereen aan bod komen.

Politici zijn zakkenvullers.
Politici zijn alleen met zichzelf bezig.
Politici zijn niet te vertrouwen.
Politici beloven veel voor de verkiezingen maar doen achteraf net het tegenovergestelde.
Politici stellen het partijpolitieke boven het algemeen belang.

Geef toe, je zult ongetwijfeld het rijtje met typeringen vlot kunnen aanvullen. Het beeld van de politiek heeft dan ook een serieuze deuk gekregen de voorbije jaren.

Met veel bombarie worden verkiezingen gewonnen na quasi onrealiseerbare verkiezingsbeloften. Maandenlang gunnen partijen elkaar het licht niet in de ogen en worden zelfs binnen partijen de messen bovengehaald. Als er dan toch na meer dan een jaar een regering gevormd wordt, valt de politiek stil. De nieuwe verkiezingen liggen te dichtbij om toekomstgerichte, maar wel noodzakelijke maatregelen te nemen. De politici trekken op campagne terwijl de ene na de andere fabriek de deuren sluit of mensen in grote aantallen aan de deur zet. Ondertussen worden pikante verhalen verzameld door privédetectives zodat ze later in de campagne gebruikt kunnen worden om een andere politicus een hak te zetten.

Het vertrouwen in de politiek zit ondertussen op een historisch dieptepunt.

Op zo’n moment jezelf als nieuwkomer kandidaat stellen voor verkiezingen, lijkt wel een daad van sadomasochisme.

En toch stel ik me op 7 juni kandidaat voor SLP voor het Vlaams parlement.

SLP staat voor een andere politiek, los van zuilen, los van belangengroepen.
SLP is geen ego-partij met populisten, maar telt honderden maatschappelijk geëngageerde mandatarissen op verschillende bestuursniveaus.
SLP is geen one issue-partij, maar formuleert haalbare, duurzame voorstellen op verschillende domeinen.
SLP durft zijn nek uitsteken en lanceert geregeld voorstellen die niet met de stroom meegaan.

Op 7 juni kun je kiezen voor verandering. Ik ga er in elk geval voor en steun volledig het SLP-programma en de kandidaten.

De komende weken zal ik op mijn weblog geregeld programmapunten in de verf zetten die ik zelf belangrijk vind. Op die manier krijg je een beeld van de politieke keuzes waar ik zelf voor sta.