Weblog Tom Sleeuwaert

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

15 augustus 2004, moederdag. Moederdag in de wel zeer letterlijke zin van het woord. Op die dag werd Rune geboren, onze (eerste) zoon. Hij was ‘uitgerekend’ voor 11 september 2004, ook zo’n memorabele dag. Een maand te vroeg dus.

Tijdens de eerste weken hield ik een weblog bij om vrienden en familie op de hoogte te houden. Hij staat nog steeds online: surf naar http://runeke.skynetblogs.be.

Rune is ondertussen een pracht van een peuter: hij tatert zich een weg door het leven en is gek op spaghetti, frietjes, prikwater en tomaat.

In december wordt hij ‘grote broer’, tenzij zijn broer of zus er anders over beslist en ook een maand eerder zijn/haar eerste kreten laat horen.

 

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

Het was verschrikkelijk koud op 11 februari 1995. Ik weet het nog goed. Ik vluchtte samen met Sascha de Feyter, een goede vriend uit de middelbare school, het duivenlokaal van Westmalle binnen. We zouden daarna naar een fuif gaan in de parochiezaal.

Julia, de barmoeder, had net haar laatste klanten buitengekregen en genoot van het Rad van Fortuin (toen nog met ‘Ik ga het zeggen, Walter’). Dat ze visionaire capaciteiten had, bleek toen ze in het reclameblok tussen ‘Woestijnvis’ en ‘Osobolle O’ voorspelde dat één van ons die avond wel eens ‘toesj’ zou kunnen hebben. We lachten beiden smakelijk en trokken na een paar pilskes richting parochiezaal.

De fuif zelf stelde niet veel voor, het was dan ook de ‘Wiggelfuif’, naar de hit ‘Wiggle wiggle’ van de Outhere Brothers, een gedrocht dat in die tijd de hitparade verziekte. Er hing geweldig veel rook en de muziek stond veel te luid. We trokken daarom terug naar de inkomhal van de parochiezaal waar het iets frisser was en de muziek niet door je hersenen dreunde.

Daar ontmoette ik Els Vloemans. Het klinkt cliché, maar het klikte onmiddellijk. Ze had blijkbaar jarenlang op dezelfde school gezeten (SJB in Westmalle), maar we hadden elkaar nooit gesproken.

Nu denk ik nog steeds geregeld aan die avond. Stel dat we die avond de kou niet getrotseerd hadden en stel dat de dj van dienst wel iets beter zijn best had gedaan, dan had ik Els waarschijnlijk nooit ontmoet en hadden we nooit al die geweldige dingen samen kunnen beleven.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

De muziek van de Strangers heb ik al vroeg leren appreciëren. In de platenkast van mijn ouders zaten naast een paar kerst-elpees, een verzamelalbum van Benny Neyman en wat instrumentale platen ook enkele schijfjes van de Strangers. ‘Den dopper’ en vooral ‘De broek van grootmoemoe’ stonden dan ook geregeld op omwille van de geestige teksten en de leuke kwinkslagen.

Toen de Strangers begin jaren 90 een keer voor het Blok optraden heb ik ze een aantal jaren niet meer beluisterd. De persaandacht voor deze uitschuiver was dan ook enorm. Ze werden verguisd en ik deed hieraan (onbewust) mee.

Pas enkele jaren later, toen de storm was gaan liggen en de leden van de groep de kans kregen om hun versie van de feiten te geven, werd ik opnieuw gecharmeerd door hun teksten en kon ik een en ander beter kaderen. Alle leden van de groep geven nu trouwens duidelijk te kennen dat ze geen aanhanger zijn van het ideeëngoed van het Blok: Nest komt op voor de N-VA, John steunt in Antwerpen de campagne van Patrick Janssens, enz.

Toen alle liedjes van de Strangers uitkwamen in een prachtige collector’s box, was ik een van de eersten die een bestelling plaatste. Naast de echte klassiekers heb ik er enkele pareltjes in gevonden die ik nog nooit eerder had gehoord. Alle tracks staan in chronologische volgorde en vormen op die manier een muzikale reis door onze recente vaderlandse geschiedenis.

Surf alvast naar www.destrangers.org voor de songteksten van ‘Was me dat e feestje’ en ‘t Pelse beremutske’.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes en verhaaltjes.

In de rubriek ‘Wie ben ik’ leer je me beter kennen aan de hand van anekdotes, korte tekstjes, verhaaltjes en bedenkingen.

1976. Zo maken ze geen zomers meer. Bloedheet en geen druppel regen van mei tot september. Ergens middenin die hitte pufte mijn moeder zich op 30 juni een weg naar het ziekenhuis om mij deskundig op de wereld te zetten. Op een kleine transistor klonk Music van John Miles. Het was de tijd van de muziek die men later 'fout' is gaan noemen.